این تصویر که مربوط به سالهای اوایل انقلاب یعنی سال ۱۳۶۲ است، در یک مهمانی خصوصی ثبت شده و جلوهای از فضای متفاوت آن دوران را به نمایش میگذارد.
در آن سالها، گوگوش همچنان در ایران بود و اکبر عبدی نیز در همان دوران، با استعداد کمدی خود، به تدریج جای خود را در سینمای ایران باز میکرد. حضور این دو هنرمند در کنار هم، یادآور دورانی است که مرزهای میان هنرهای مختلف، سادهتر از امروز بود و هنرمندانی از حوزههای گوناگون، امکان دورهمیهای غیررسمی را داشتند.
این عکس برای بسیاری از مخاطبان، تداعیکننده خاطراتی از فیلمها و موسیقیهای ماندگار آن سالهاست. از سوی دیگر، دیدن اکبر عبدی در کنار گوگوش، برای نسلهای بعدی که او را بیشتر با نقشهای ماندگارش در سینما میشناسند، تصویری غریب است؛ گویی دو دنیای متفاوت سینمایی در یک قاب به هم رسیدهاند.
گوگوش در کنار همایون مصداقی (همسر سوم) تهران - منزل مهناز میرجهانگیری (تهیه کننده) | سال ۱۳۶۲
زنده یادان مهین شهابی (نشسته از چپ - نفر اول) و خسرو شکیبایی (ایستاده از راست - نفر اول) به همراه اکبر عبدی (ایستاده از راست - نفر دوم) ، مسعود فروتن (ایستاده از چپ - نفر دوم) و محمد شمس (آهنگساز - نشسته از راست - نفر دوم) در تصاویر دیده میشوند.
